Woord vooraf

Een blog over de Agion Oros (Athos), de Tuin van de Moeder Gods, het spirituele centrum van het oosters-orthodoxe christendom.
En dus ook over kloosters, pelgrimeren en ikonen. (Tekst in geel bevat een link)
Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Abonneer u onderaan deze pagina.
Zie ook de Facebookpagina Vrienden van de Heilige Berg Athos (Άγιον Όρος)



zaterdag 30 augustus 2014

377 - EEN BIJZONDERE WENS: PELGRIMAGE NAAR DE HEILIGE BERG ATHOS

Don Eduard Moltzer is pastoor in Schagen (NH). Onlangs verscheen in Samen Kerk zijn impressie van een lang gekoesterde wens: voor de eerste keer ging hij als pelgrim naar de Agion Oros. Hieronder mag ik die impressie weergeven.

In oktober 2012 ging voor mij een bijzondere wens in vervulling: een pelgrimage naar de Heilige Berg Athos. Ik had er al veel over gelezen en gehoord. Met 20 kloosters is de monnikenrepubliek Athos een orthodox bolwerk in het noordoosten van Griekenland. 
De meeste kloosters worden bewoond door Grieks-orthodoxe monniken. Maar er zijn ook kloosters waar monniken wonen uit Bulgarije, Roemenië, Servië en Rusland. Totaal wonen er op Athos ongeveer 2000 monniken.

Op mijn pelgrimstocht mocht ik mij aansluiten bij Theo Zuurbier uit Schagen en Hans Bruin uit Tuitjenhorn. Voor Hans was het ook een voorbereiding op zijn diakenwijding in november 2012.

In de vijf dagen dat we op Athos zijn geweest hebben we vier kloosters bezocht. De eerste twee kloosters, Ivíron (foto) en Vatopedíou liggen aan de oostkust van het schiereiland. Ivíron is gesticht door monniken uit Georgië omstreeks 980. Vatopedíou stamt uit het einde van de vierde eeuw. Van Vatopedíou was het ongeveer vier uur lopen naar het Bulgaarse klooster Zográfou, gesticht in de tiende eeuw. Het laatste klooster waar we hebben overnacht was Konstamonítou, waarschijnlijk daterend uit de vierde eeuw.     

Deze tocht met ons drieën heeft mij bijzonder geïnspireerd.
Allereerst een hernieuwde en intense kennismaking met de Oosters-orthodoxe kerk. Een kerk die zich, veel meer dan onze westerse kerk, richt op het hemelse en de mystiek. Je merkt dat vooral in de liturgie, de verering van de ikonen en het leven van de monniken. Dit alles heeft mij nog meer inspiratie gegeven voor een intens opdragen van de eucharistie.

Het was dan ook iedere morgen heel vroeg opstaan om naar de kerk te gaan. Om ongeveer vier uur begint het morgengebed, dat om zes uur wordt gevolgd door de Goddelijke Liturgie. Om acht uur is dan het ontbijt. Overigens is het voor niet orthodoxen af en toe best zoeken hoe om te gaan met de orthodoxe liturgie.

De overweldigende en mooie natuur van Athos doet je ook tijdens de wandelingen de Heer ontmoeten. Die stilte en rust heb ik net zo ervaren op de berg van Mozes in de woestijn van de Sinai. Wat mij op onze tochten op Athos enorm aansprak was steeds het zicht op de zee en wat dichter bij de kust het geluid van de branding. Maar vooral ook de vriendschap die ontstond met mijn medepelgrims Theo en Hans  is voor mij een bijzondere inspiratie. Het heeft mijn horizon verbreed.

Tijdens deze tocht ben ik mij zeer verbonden gaan voelen met het Oosters christendom in het algemeen en de monniken van Athos in het bijzonder. De taal is helaas vaak een barrière, maar desondanks zijn de monniken zeer gastvrij.

Er zijn verschillen tussen Oost en West. Door de eeuwen heen is er veel gepraat en de gesprekken zijn niet altijd even gemakkelijk geweest. De geschiedenis van de concilies spreekt boekdelen. Maar de verbondenheid met elkaar in de Heer biedt altijd uitzicht. Dit hebben we ook mogen zien in de recente ontmoeting in het Heilig Land tussen patriarch Bartholomeos en paus Franciscus. Voor velen een geweldige gebeurtenis.

Wanneer ik dit schrijf sta ik aan de vooravond van een volgend bezoek aan de Heilige Berg. De vorige keer hebben Theo en Hans mij weer mee terug naar huis genomen. Maar nu ga ik alleen…….

In juli heeft pastoor Moltzer de Heilige Berg voor de tweede keer bezocht, zo schreef hij mij. Hij bezocht I.M. Pantokrátoros. (Vasílis)

Foto: E. Moltzer pr
Loading...