Woord vooraf

Een blog over de Agion Oros (Athos), de Tuin van de Moeder Gods, het spirituele centrum van het oosters-orthodoxe christendom.
En dus ook over kloosters, pelgrimeren en ikonen. (Tekst in geel bevat een link)
Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Abonneer u onderaan deze pagina.
Zie ook de Facebookpagina Vrienden van de Heilige Berg Athos (Άγιον Όρος)



vrijdag 12 september 2014

385 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 3/7


Dáfni, onze entree op Athos, is een betonnen aanlegplaats voor de boten met enkele gebouwtjes. Een bescheiden locatie aan de voet van begroeide rotsen. De ketting van de stalen klep ratelt tot deze op de betonnen aanlegsteiger steunt. Passagiers spoeden zich aan wal, voordat de voertuigen met materialen van boord gaan. Zowel Michael als ik kijken rond in onze nieuwe onbekende wereld.

Michael vraagt naar mijn plannen. Die heb ik niet. Hij heeft wel enkele concrete wensen, zoals een bezoek aan een Roemeense monnik. Eerst drinken we samen koffie en besluiten om de komende drie dagen met elkaar op te trekken. Op een houten bank onder een afdak van zeildoek overleggen we.

Naast me op de bank zit een monnik, zacht gebruind mild gezicht en golvend grijze krullende baard. Op zijn hoofd draagt hij een zwart afgeplat cilindrisch hoofddeksel. Een hand steunt zijn kin onder zijn baard en staart onbeweeglijk, ontspannen voor zich uit. Hij lijkt niets te zien.

Michael en ik willen samen in het grote Russisch-orthodox klooster overnachten. We lopen vanaf  Dáfni langs een weg omhoog en slaan af naar het klooster Xiropotámou. Een gastenmonnik ontvangt ons en geeft ons een glaasje rakí en een zoete traktatie (Turkish Delight) . Daarna vergezelt hij ons en vier zojuist gearriveerde pelgrims, naar de kerk. In de schemerige ruimte overdadig beschilderde wanden met fresco’s, hangen fraaie iconen en goudkleurige kroonluchters.
Als de priester in het midden naast een zilveren kruis staat, overhandigt ieder (behalve ik) zijn zilveren en gouden halskettingen. De orthodoxe pelgrims drukken het voorhoofd tegen het kruis en kussen het. Ik let op Michael, die mijn voorbeeld is in deze plechtige omgeving, totdat de monnik opmerkt dat ik niet-orthodox ben.


Wanneer ik hem in de plechtige ruimte vraag hoe hij dat ontdekt heeft, antwoordt hij: ‘Je loopt hier rond alsof je een museum bezichtigt met je handen op je rug.’ In deze religieuze tempel klinkt de wat humoristische terechtwijzing van de monnik kil en formeel.


Na ons bezoek aan het klooster volgen we op aanwijzingen van een Roemeense landgenoot van Michael een bergpad dat leidt naar de kellí van papa Spiridon. Halverwege de berg staat een klein witgekalkt huisje met een kapelletje. Rond het huis liggen perceeltjes met groentebedden. Papa Spiridon is een monnik van ongeveer 60 jaar. Hij begroet Michael beheerst hartelijk. Zij spreken met elkaar in het Roemeens. We krijgen een glaasje tsípouro en de zacht zoete loukoúmi.

In de sobere ruimte praat Michael uitgebreid met de kluizenaar. Hij heeft vragen, waar ik geen enkel besef van heb. Hier voel ik me een religieuze analfabeet, een buitenstaander.


De monnik zit aan een tafel terwijl hij met zijn blote voet een jong poesje op de grond streelt. Dan richt de monnik zich tot mij met al mijn twijfels. Hij constateert dat ik hier niet toevallig ben. Bij het afscheid is hij overtuigd dat ik een keer met mijn kleinzoon zal terugkomen.

Ondertussen krijg ik van de wijze kluizenaar onderricht in de orthodoxe wijs- en zekerheden. De weg naar het hiernamaals wordt gewezen en de paus in Rome krijgt veel kritiek. Mijn kennis op godsdienstig gebied blijkt inhoudelijk pover en klinkt zwak in vergelijking met de encyclopedische kennis van Michael en zijn vriend de monnik. Zij zijn beiden overtuigd van hun geloof, als het enige ware. Na het lange gesprek nemen we afscheid.

Waarom een gids in de Orthodoxie: Als iemand een onverkend pad inslaat zonder een goede gids, als iemand een kunst of een wetenschap wil leren zonder een ervaren leraar, als iemand de grenzeloze mentale zee wil bezeilen zonder echte en ervaren leraren, wie die mensen ook zijn, zij misleiden zichzelf en zijn verdwaald al voordat zij begonnen zijn. (uit: informatie over orthodoxie)

Papa Spiridon kent een korte route langs de kust naar het Russisch-orthodoxe klooster. Een smal kustpad leidt ons naar het klooster Xiropotámou. 

Michael heeft zijn kwaliteitsrugzak te vol en te zwaar geladen en verkeerd afgesteld. De rugzak bevat veel kleding, zoals 10 paar sokken en extra ondergoed. Hij torst totaal 30kg. Voor tegen zijn borst hangt nog een kleinere rugzak. Zijn schouder en nek hebben het zwaar te verduren. Ik stel voor om de volgende dag overbodige bagage te stallen bij mijn hulptroepen, de brandweer van Kariés.

Zie ook: 381 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 1/7
              383 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 2/7
Loading...