451 - BESNEEUWDE KELLI MAROUDA: FEEST VAN DE HEILIGE PAULUS DE EENVOUDIGE

Mijn goede Griekse Athosvriend Keliotis was deze dagen op bezoek in 'zijn' besneeuwde I. Kellí Geboorte van de Moeder Gods Maroudá (Grieks: Ιερό Χιλιανδαρινό Κελλί Γέννηση Θεοτόκου Μαρουδά/Jeró Chiliandarinó Kellí Jénnisi Theotókou Maroudá). Vandaag 7/20 maart was daar het feest van de Heilige Paulus de Eenvoudige. Over deze Heilige is hier meer te lezen.

Priester-monnik Paulus Maroudás (naamfeest) vierde de voorafgewijde Goddelijke Liturgie 

Proto-Epistátis Géronta Simeón Dionisiátis, Athosmonniken en een aantal pelgrims waren ook aanwezig. Hieronder volgen een paar foto's van de Agion Oros in de sneeuw.

Bron:/Ευχαριστώ Keliotis

450 - WEBSITE VAN PAROCHIE HEILIGE PORFIRIOS KAFSOKALIVITIS IN TILBURG

De Parochie van de Heilige Porfírios Kafsokalivítis (van Kavsokalivia) in Tilburg heeft nu ook een eigen website: www.orthodox-tilburg.nl. Ik schreef reeds eerder over deze nieuwe parochie, naar aanleiding van de eerste Goddelijke Liturgie, zie: 329 -  NIEUWE PAROCHIE IN TILBURG GENOEMD NAAR DE HEILIGE PORFIRIOS KAFSOKALIVITIS

449 - DERDE ZONDAG VAN DE VASTEN, KRUISVERERING/Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Kruis van de ikonostasis/Σταυρός τέμπλου

(Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)

Vandaag, zondag 15 maart 2015, vieren we de derde zondag van de Grote Vasten: de Kruisverering (Grieks: Σταυροπροσκύνησις/Stavroproskínisis). In het synaxarion lezen we: Op deze zondag, de derde zondag van de Vasten, vieren we de verering van het kostbaar en levenschenkend Kruis, en wel om deze reden: omdat we in de veertig dagen dat we vasten, onszelf in zekere zin kruisigen… en als wij ons dan bitter voelen en moedeloos en falend, wordt ons het levenschenkend Kruis getoond om ons te verkwikken en ons nieuw vertrouwen te geven, om ons het Lijden van onze Heer in herinnering te brengen en ons te vertroosten…

Evangelie: Evangelist Markus 8, 34-9,1


Op de helft van de vasten doet de Kerk in de vorm van het evangelie van vandaag een beroep op ons materialistisch ingestelde mensen. Zij vraagt ons te breken met de mentaliteit van de wereld om ons heen en ons te richten op de ziel en het leven in de geest, teneinde de gespleten persoonlijkheid te genezen en ons te verzoenen met onszelf, onze medemens en onze God.

De oproep van Christus is duidelijk. God kan niemand redden zonder goedvinden van de mens zelf.  Iedereen heeft het vermogen in zich, maar weinigen durven werkelijk te breken met de wereld die in verval verkeert. Sommigen vrezen uitgemaakt te worden voor overdreven religieus of anarchistisch. De meeste van ons stellen het begin van een nieuwe koers uit, en riskeren daarmee dat onze ziel in de waagschaal wordt gesteld.

Christus roept ons op om dit soort 'slavernij' de rug toe te keren en om Zijnentwil onze ziel te verlossen van de dood.

Bron: Orthodoxe Parochie Verkondiging aan de Moeder Gods Utrecht

448 - I.M. CHILIANDARIOU, ELF JAAR NA DE KATASTROFALE BRAND

Maandag twee maart begon in I.M. Chiliandaríou een nieuwe periode van herstelwerkzaamheden van de schade, die de verwoestende brand van vier maart 2004 had veroorzaakt. De afgelopen negen jaar is zestig procent van de gebouwen gerestaureerd. Het vuur had het gehele noordelijke deel van het klooster verbrand en het duurde twee jaar om het gehele gebied schoon te maken en om veilige omstandigheden te creëren voor de herstelwerkzaamheden.

Voor 2015 staat de renovatie van de oostelijke slaapzaal en de ingang op het programma. Ook zal het gebouw van de witte slaapzaal, gebouwd in 1598, worden gerenoveerd. Het ligt in het oostelijk uiteinde van het verbrande gedeelte. 

Het tempo van de werkzaamheden van dit jaar hangt af van de instroom van het benodigde geld.

De Servische televisie besteedde aandacht aan het nu elf jaar durende project:



Zie ook:



Bron: www.hilandar.org
          Agioreitikes Mnimes

447 - TWEEDE ZONDAG VAN DE VASTEN, HEILIGE GRIGÓRIOS PALAMÁS

Vandaag, 8 maart 2015, vieren we de tweede zondag van de Grote Vasten: de Heilige Grigórios Palamás (Grieks: Ό Άγιος Γρηγόριος Ό Παλαμάς), Athosheilige (1296-1359), gedachtenis 14 november. Heilige en theoloog van het hesychasme (ησυχασμός/isichasmós), de Stilte, Rust. Hij is ook bekend geworden van de discussie met de monnik Barlaam/Varlaam (Grieks: o Βαρλαάμ) over het Ongeschapen Licht.

Over ikonen schreef de Heilige Grigórios Palamás onder meer: Hij zal wederkomen met Zijn Lichaam om levenden en doden te oordelen. Uit liefde voor Hem zul je een ikoon maken, voor Hem die mens is geworden voor ons, en door Zijn ikoon zul je Hem in herinnering brengen en Hem aanbidden. Op dezelfde wijze zul je ook ikonen maken van heiligen en ze vereren, niet als goden - want dat is verboden - maar omwille van onze gehechtheid, onze innerlijke genenegenheid en het buitengewoon eerbewijs dat je voelt voor de heiligen. Ons verstand zal door hun ikoon heen hogerop gebracht worden.

Evangelie: Heilige Evangelist Markus, 2, 1-12

De relieken van de de Heilige, die ook bisschop is geweest van Thessaloníki, worden in processie door de straten gedragen:

446 - LENTE OP DE AGION OROS (FILM)

Vladimir Bondarenko publiceerde een heerlijke film met lentebeelden, om gewoon naar te kijken en van te genieten:

445 - ZONDAG VAN DE ORTHODOXIE, EERSTE ZONDAG VAN DE VASTEN

                                                                              Η Αναστήλωσις των Σεπτών και Aγίων Εικόνων
                                                                      (Het Herstel van de Vererenswaardige en Heilige Ikonen)

Vandaag, zondag 1 maart 2015, de eerste zondag van de Grote Vasten, vieren we de Triomf van de Orthodoxie. Het is de overwinning van de ikonenvereerders in de ikonenstrijd. We herdenken het einde van die strijd, het ikonoklasme (726-843), en het weer opnieuw toestaan van de ikonenverering in de Orthodoxe Kerk. Het Tweede Concilie van Nikea (787) heeft het ikonoklasme veroordeeld. Het evangelie van deze zondag is te lezen bij de Heilige Apostel Johannes, 1, 44-52.

Henk Johannes van den Heuvel maakt op zijn blog Woest en Vredig een treffende opmerking over het omgaan met ikonen in de huidige wereld. Naar aanleiding van een tentoonstelling in Amsterdam schrijft hij: 
Kerkelijke kunst vraagt ook om een andere opstelling dan profane kunst. Ikonen staan vaak met elkaar in een specifieke context. Een ikonostase laat dit duidelijk zien. De Christusikoon en de ikoon van de Moeder Gods hebben een vaste plaats aan weerszijden van de Koninklijke Deuren. De ikoon van Johannes de Doper en de heilige aan wie de kerk is opgedragen, komen daarnaast. De aartsengelen Gabriël en Michaël komen daar weer naast. In de Orthodoxe Traditie zie je meestal ook een Deësis boven en een Annunciatie op de Koninklijke Deuren. En zo heeft elke ikoon zijn vaste plek. Niet alleen in de kerk, maar ook in het museum. 

Voor orthodoxe gelovigen zijn ikonen gebruiksvoorwerpen die vereerd worden met buigingen, een lichte aanraking, een kus. In het museum zijn ikonen plotseling 'kunst' en 'cultureel erfgoed' en staan er bordjes bij: 'Please, don't touch!'.

Toen ik in 1997 in Thessaloníki de tentoonstelling Treasures of Mount Athos in het Museum of Byzantine Culture bezocht, was dat een vreemde ervaring. Vooral omdat ik eerst drie weken lang kloosters op de Berg Athos had bezocht en daar dagelijks ikonen had vereerd. In het museum waren ook enkele monialen. Zij konden op deze manier participeren aan de rijkdommen van de Berg Athos, een plek waar vrouwen niet mogen komen. Maar ook zij mochten de ikonen niet aanraken en kussen. In een museum heb je contact met een ikoon als met een gevangene, door een onzichtbare wand van elkaar gescheiden.