499 - I.S. NEA SKITI; EN HET GRAF VAN GERONTA IOSIF/JOZEF DE ISICHAST (HESYCHAST), DEEL 2/2

Het plein voor het kiriakón vormt een prachtig balkon naar de zee. De wind heeft er vrij spel, mijn dagboekpapieren vlogen bijna weg.

Verder doorlopend bereik je de begraafplaats. Er ligt het graf van de dienaar Gods priester-monnik Antónios van de Kalívi van de Avraméon. Hij is ontslapen in 2012. 

Onderaan de foto bevindt zich de weg die, links af, leidt naar het gastenverblijf en de kerk, en rechtsaf, naar de arsanás. Dikéos vader P heeft zijn kalívi links waar de lagere muur begint. Op de foto hieronder uitzicht op het terras met sinaasappelbomen.

Zoals gezegd, de weg naar rechts leidt via een reeks trappen naar de arsanás. Het uitzicht blijft mooi. Zeker ook bij een ondergaande zon.

De skíti telt 28 kalíves. Als je niet precies weet waar welke kalívi ligt is het, zonder gids, moeilijk ze te herkennen. Naambordjes hangen er nauwelijks. Bekende kalíves zijn die van de Avraméon, van de Kirilléon, van de Agíon Anargíron en van Agíou Spirídonos. Ze zijn vooral bekend door hun agiografen (ikoonschilders).

Vooraan, links, de Kalívi van de Kirilléon (Grieks: Η Καλύβη των Κυριλλαίων), rechts, tussen de twee cypressen, het kiriakón met klokkentoren.

Op deze (deels) overzichtsfoto staat in de cirkel de grafkapel van Géronta Jozef de Isichast. (zie ook 498, deel 1/2)

498 - I.S. NEA SKITI; EN HET GRAF VAN GERONTA IOSIF/JOZEF DE ISICHAST (HESYCHAST), DEEL 1/2

In de Heilige Skíti van de Geboorte van de Moeder Gods (Grieks: Ιερά Σκήτη της Γενεθλίου της Θεοτόκου/Jerá Skíti tis Jenéthliou tis Theotókou), beter bekend als Néa Skíti, staat het gastenverblijf naast het kiriakón (kerk). Vanuit mijn kamertje met balkon heb ik uitzicht op de kerk en het plein. Ηet is stil en rustig en warm. De dikéos (abt) van de skíti, vader P. van de I. Kalívi van Johannes de Theoloog, heeft helaas niet veel tijd voor me. Hij moet allerlei administratieve zaken regelen. 'It is not a very spiritual day', zegt hij en hij gaat achter zijn computer zitten. Bij mijn vertrek de volgende ochtend staat hij dan ook met vele paperassen en een GSM zich te bekommeren om de brandstofaanvoer voor Néa Skíti.

Een grote tankwagen levert die aan. Een grote vrachtwagen lost zand/cement en stenen. Beide wagens zijn op de vrachtboot Evangelístria aangevoerd. Er heerst in de kleine arsanás een enorme bedrijvigheid: je kunt zo denken, dat de arbeiders hier zwaar handwerk leveren, maar het zijn de natuurlijk de monniken zelf die sjouwen en trekken aan de olieslangen om hun (plastic) tanks te vullen. Voorde zware zakken zand/cement zijn er Albanese huurlingen. (op de foto zijn de monniken inmiddels vertrokken)

Ik heb dus voldoende gelegenheid om rond te lopen, voordat ik om 19.00 uur 'fagitó' (eten) krijg. (zie ook 499, deel 2/2)

Néa Skíti ligt steil tegen de bergwand en de (trap)straten zijn dus ook best steil. Al wandelend zijn de verschillende kalíves moeilijk te zien. De verstevigde terrassen vormen hoge muren. Van bovenaf krijg je wel steeds een goed overzicht.

Als je de skíti van boven nadert kom je ook, langs de karakteristieke toren, bij het graf van de grote monnik Géronta Jozef de Isichast/Hesychast (1898-1959). Hij was de geestelijke (groot)vader van onder meer Géronta Efrém (van Filothéou) en Géronta Jozef (van Vatopedíou) en anderen. Vanaf het terras bij de kapel heb je een mooi uitzicht over de skíti en de zee.

De toren is zó kenmerkend, dat de skíti vroeger Skíti van de Toren (Grieks: Σκήτη του Πύργου/Skíti tou Pírgou) werd genoemd. Hij dateert vermoedelijk uit 1150 en ligt zo'n tachtig meter boven de zeespiegel.

De Broederschap van Géronta Jozef heeft persoonlijk gezorgd voor een wederopleving van zes van de twintig Athoskloosters. Géronta Efrém 'schreef' een boeiende biografie over zijn Oudvader. 

497 - AGIOU PAVLOU: HERNIEUWDE KENNISMAKING

Afgelopen maandag, 10 augustus/28 juli vierden de monniken in het Heilig klooster Agíou Paúlou/Pávlou het feest van hun kloosterstichter de Heilige Paulus/Pávlos Xiropotaminós. Een paar weken eerder werd ik 's avonds rond zeven uur gastvrij onthaald toen ik onaangekondigd aankwam. Dat was na een wandeling in de brandende zon vanaf I.S. Agías Annis, via I.S. Néa Skíti. Ik was hier al een paar jaar niet meer geweest en ik was blij met het vriendelijke onthaal.

Want, hoewel het zweet in straaltjes uit mijn hemd drupte, loodste vader G. mij snel de trápeza binnen waar de maaltijd tien minuten eerder was begonnen. Na de maaltijd, een bord rijst met een auberginehussel, en de verering van de Heilige Relieken (Grieks: Ιερά Λείψανα/Jerá Liépsana) vond vader G na even zoeken, een leeg bed voor mij. Het stond in de kamer waar reeds vier jongelieden uit Macedonië, of, zoals de Grieken zeggen, 'Skopje' huisden. Toen pas kon ik een droog hemd aantrekken.

Op het oplopende terrein tussen het klooster en de zee wordt nog steeds druk gewerkt. Het begint langzaam maar zeker een duidelijkere vorm te krijgen, maar de klim naar boven blijft stevig, kan met een rugzak op je rug wel een half uur duren. 

Restauratiewerkzaamheden vinden plaats aan de grote toren aan zee. 

En ook in het klooster zelf wordt verbouwd en uitgebreid (onder).

Nieuw voor mij was de busdienst die het klooster in het leven heeft geroepen om het de pelgrims gemakkelijker te maken.

496 - SCHILDER-MONNIK LOUKAS (I.M. XENOFONTOS) GEEFT IKOONSCHILDERLES (FILM)

Schilder-monnik Lukas (Grieks: Λουκάς/Loukás) van het Heilig Klooster Xenofóntos is een van de meer bekende ikoonschilder (Grieks: αγιογράφος/ajográfos)-monniken op de Agion Oros. In de eerste film een klein portret van de monnik en in de tweede geeft hij schilderles:

495 - HEILIGE BERG ATHOS, TOP/ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΚΟΡΥΦΙ (FOTO'S), DEEL 2/2

(Geen) Zicht op de Berg, 's ochtends, bij zonsopkomst:

 6.17 uur

6.49 uur

6.49 uur

6.53 uur

8.16 uur

8.54 uur

494 - HEILIGE BERG ATHOS, TOP/ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΚΟΡΥΦΙ (FOTO'S), DEEL 1/2

Zicht op de Berg: 's avonds, bij zonsondergang:

19.47 uur

19.47 uur 

20.21 uur

20.31 uur

20.31 uur

20.34 uur

20.34 uur

20.35 uur

493 - AARDBEVING (ΣΕΙΣΜΌΣ) VOELBAAR OP DE ATHOSBERG

Het is zondagavond 26 juli 2015, 29 graden. In mijn kellí (kamer) in het Heilig Klooster Stavronikíta heb ik net de laatste regels geschreven in mijn dagboek. Buiten is het aardedonker. Bij het licht van mijn olielampje meld ik rond half tien dat het tijd is om te gaan slapen. De nieuwe dag wacht rond drie uur.

Plotseling schudt er van alles een paar seconden, maar ik hoor niets vallen. Ik hoor eigenlijk helemaal niets, geen alarm, geen stemmen. Hoewel ik totaal geen ervaring heb met aardbevingen (mijn eerste en enige is Roermond 1992), denk ik direct σεισμός (siesmós/aardbeving). Ik noteer '21.41 uur aardbeving?' en ik ga slapen. Later, thuis, zal ik het wel nazoeken.

De volgende ochtend vraagt een Belgische Griek mij of ik de schok ook heb gevoeld. Inderdaad dus, een echte aardbeving. Zijn familie in Ouranoúpoli had hem er ook over bericht. In de omgeving is hier en daar onder meer schade aan het wegdek.Vader F vertelt mij later dat er gelukkig geen schade aan het klooster is. Er is een stevig fundament gebouwd bij de laatste renovaties, dat vangt veel van de schokken op.

Eenmaal thuis zie ik bij Monnik Theológos de cijfermatige bevestging: lichte aardbeving, 4.0 Richter, 21.40 uur.

Info: Geodinamiko Institouto