384 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR FILMDE IN HET PROTATON

Tijdens zijn bezoek aan Kariés (mei 2014) maakte Terie Leijs, naast zijn foto's, ook nog een korte film in de Protátonkerk. Ik mag deze mooie impressie hier publiceren:


Deze film is gemaakt door Terie Leijs tijdens zijn wandeling op de Heilige Berg Athos (Agion Oros)

383 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 2/7

Op het strand ontmoet ik een Griekse vrouw, Vicky, in gezelschap van haar dochter en een vriendin. Vicky is 72 en bezit de ouderlijke woning langs de boulevard. Ze woont met Terence, haar Britse echtgenoot, afwisselend in Londen en in Ouranoúpoli. Zodra ze hoort dat ik pas morgen naar Athos ga en de afgelopen nacht buiten op de speelplaats van de school heb geslapen komt ze in actie. Vannacht mag ik slapen in het appartement op de begane grond aan de boulevard.

Vicky twijfelt aan de toezeggingen van het pelgrimsbureau. Ze belt haar broer die orthodox priester is. Hij woont boven het pelgrimskantoor, het Holy Office en is zelfs de eigenaar. Vicky loopt met me naar het pelgrimskantoor. Zodra ze  infiltreert in het Heilige mannenbolwerk vergeten de medewerkers hun beeldschermen. Ze checkt de afspraken zodat er morgen niets verkeerd kan gaan.

Op het balkon van haar appartement maak ik kennis met haar man en een bevriend Engels echtpaar.  Er liggen ook verschillende dikke boeken over de monnikenstaat Athos. Terence heeft Athos al menig keer bezocht. Vicky vertelt over Athos. Haar ouderlijk huis lag hemelsbreed op twee km afstand van de grens van de monnikenstaat. In haar jeugd passeerden ze vroeger zonder problemen deze grens en gingen ze er soms zwemmen. Pas nadat enkele Franse vrouwen de grens waren overgestoken werd deze hermetisch afgesloten.

In het verre verleden hebben katholieken een aantal orthodoxe priesters gedood. Dit staat al eeuwen lang gegrift in het orthodoxe geheugen. Daardoor zijn er nu soms nog problemen met de gastvrijheid ten opzichte van katholieke bezoekers. Orthodoxe gelovigen uit de hele Balkan, Rusland en de voormalig Russische republieken bezoeken het schiereiland.

De Berg Athos is een bijzonder land, halfweg tussen hemel en aarde. De bewoners op Athos zijn niet tevreden met wat de wereld biedt; zij zoeken naar iets meer dan de stoffelijke wereld en verder dan de aardse schoonheid. Door geduldige lijdzaamheid en bovennatuurlijke worstelingen hebben ze op de Berg Athos gevonden wat ze zochten. Ze beschouwen dit als een grote schat, die ze tot het eind van hun leven willen behouden. Op de Heilige Berg leiden mannen een nieuw leven, een voorproef je van de toekomstige gelukzaligheid.

’s Ochtends legt de bevoorradingsboot aan, opent de laadklep waarna enkele auto’s het schip oprijden en monniken goederen aan boord brengen. Michael, een 26 jarige Roemeen, wacht met mij om aan boord te kunnen van de boot naar Athos. Hij is orthodox en wil gedurende een maand verschillende kloosters bezoeken en beslissen in welk klooster hij straks voorgoed blijft. Samen helpen we de monniken met het dragen van dozen en kratten naar het schip.

Het schip vaart langs de kust van Athos. Vanaf het bovendek zien we de heuvels van het schiereiland tegenover Athos. Op de grillige heuvelachtige kust van Athos ontdekken we tussen het groen een verborgen huisje en langs de kust kloosters, beschut door hoge vestingmuren..

382 - FEEST VAN DE GEBOORTE VAN DE MOEDER GODS/Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Feestikoon van het Heilig Klooster in de Peel

381 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 1/7

Terie Leijs was maatschappelijk werker in Noord-Brabant. Na zijn pensionering (2002) wandelde hij grote afstanden door geheel Europa. Hij ontmoette vele mensen en sliep bij voorkeur bij de plaatselijke brandweer. In 2008 liep hij van Igoumenítsa naar Istanboel. Onderweg nam hij zich voor naar Athos, de Heilige Berg, te gaan. Dat lukt pas dit jaar. In het voorjaar liep hij de Via Egnatía: vanaf Albanië naar Thessaloníki, waar hij de bus naar Ouranoúpoli (Athos) nam. Uit het verslag van zijn wandeltocht mag ik hieronder zijn Athos-ervaringen (p 58-76) publiceren.
(Foto's: Terie Leijs)

Onderweg naar Thessaloníki, ongeveer 30 km, rijden we langs het stadje Agios Athanásios. Tijdens mijn tocht door Griekenland in 2008 sliep ik bij de papas van Agios Athanásios, Stávros, en zijn vrouw Helen. Ze raadden me toen aan om de Berg Athos te bezoeken. Op dit eiland zijn kloosters waar volgens hen de Grieks-orthodoxe religie het meest zuiver zichtbaar en voelbaar is. Mocht er een goede gelegenheid zijn, dan beloof ik er naar toe te gaan. In 2008 lukte het me niet om mijn belofte na te komen. Dit jaar (2014) vervul ik deze belofte en wil ik met een bezoek aan deze monnikenstaat mijn reis afsluiten. 

Vanaf het busstation loop ik op de aanwijzingen van de GPS naar het pelgrimsbureau in het centrum. Het bureau is zo verborgen in het centrum dat ik het niet kan vinden. Zelfs vlakbij, aan de overkant van het bureau, kennen de mensen het niet. Een orthodoxe priester helpt me door voorbijgangers te vragen naar het pelgrimsbureau tot een oude vrouw precies weet waar het is. Naast een boekhandel hangt een bordje aan de muur: HOLY EXECUTIVE OF THE HOLY MOUNT PILGRIM’S BUREAU.

Op de Heilige Berg worden maximaal 110 orthodoxe en 10 niet-orthodoxe pelgrims toegelaten. Als niet- orthodox heb ik dus aanzienlijk minder kans. Op de vakantiebeurs in Nederland heeft Sofía Bournátzi, hoofd van het verkeersbureau van Chalkidikí, me beloofd om te bemiddelen indien er problemen zouden zijn. Er is pas overmorgen een plek voor mij, de anders-gelovige.

Na een rondje centrum Thessaloníki rijd ik met de stadsbus naar het K-TEL busstation waar de bus naar Ouranoúpoli pas tegen de avond vertrekt. Het is een rit van 120 km. Wachten in het busstation aan de buitenkant van Thessaloníki betekent mensjes kijken en een rondje slenteren. 
Een groepje mannen uit Oekraïne loopt zoekend rond achter de zwartgerokte orthodoxe monnik. Logisch dat zij ook naar Athos zullen reizen. Zij zitten achter me in de bus. In de bergen suist de bus vloeiend door de bochten, mede dankzij de retarder (motorrem) en klimt ook erna even beheerst naar boven.

Het bovenste deel van het portierraam bij de chauffeur is dichtgeplakt met afbeeldingen van ikonen. Naast de chauffeur zijn er nog twee assistenten in de bus. Tijdens de drie uur durende rit houdt één van hen de chauffeur aan de praat, en slaat regelmatig kruisen en legt tot slot zijn hand op zijn hart. 

Even voor de eindbestemming voel ik de hand van Georgio, een Russisch-orthodoxe priester uit Oekraïne die achter me zit, op mijn schouder. De monnik wijst in de verte  naar de Berg Athos, de Heilige Berg, die als een eenzame, zacht zilveren piramide verschijnt in de gloed van de avondzon. Georgio kijkt verzaligd naar de wonderberg, het voorportaal van de hemel, terwijl zijn Oekraïne in brand staat. 

Bij aankomst in Ouranoúpoli is het inmiddels donker geworden. Ouranoúpoli is het laatste dorp voor de grens van de monnikenstaat. Het is een toeristisch dorp met restaurantjes, hotels en met een kampeerverbod.

Hangend over de balustrade van restaurantjes hangt personeel om klanten te lokken. Als dit niet lukt, houden ze op straat mensen aan. Gezien het late tijdstip laat ik me ook verleiden.

In het donker zoek ik een plekje om te slapen. Ik vrees dat dit hier moeilijk is. Mijn GPS en mijn lamp loodsen me door de donkere steegjes. Als ik het dorp verken ontdek ik een leeg schoolplein met drie overkapte ingangen. De laatste ingang lijkt me als slaapplaats het meest gunstig. Ik spreid daar mijn bedje en geniet even later vanuit mijn slaapzak van een flonkerende sterrenhemel.

Om 7 uur sta ik op, omdat ik op tijd schoolgaande kinderen verwacht. Om half acht opent een werkster de deur van de middelste ingang. Ik begroet haar en hoor dat de leerlingen vakantie hebben.

380 - AGION OROS/ATHOS ACTUEEL: JONGE MONNIK VERONGELUKT

Opnieuw heeft het noodlot op de Heilige Berg toegeslagen, Na vader Ilaríon twee weken geleden, kwam gisteren opnieuw een monnik om in een tragisch ongeval. Twee brandweerlieden raakten gewond bij het ongeluk in de buurt van I.M. Chiliandaríou.  

De jonge monnik Athanásios Chiliandarinós viel honderd meter in een ravijn, toen hij met zijn auto van de brokkelige weg afgleed. Hij was op weg om de brandweerlieden hulp te bieden die even te voren met hun brandweerauto óók van de weg gegleden waren, 70 meter diep in het onherbergzame ravijn.

De twee brandweermannen werden uiteindelijk met een helikopter naar Thessaloníki gebracht, ze maken het goed. Maar voor monnik Athanásios kwam de hulp te laat. 

Monnik Athanásios (Serviër) was een kenner van de Griekse taal; hij was ook chauffeur op de brandweerwagen van I.M. Chiliandaríou: op de foto (rechts) achter het stuur.

Trieste bijkomstigheid is, dat hij net anderhalve maand, sinds juli, monnik was. Druk voor meer foto's van zijn tonsuur hier.

Eeuwige Gedachtenis

Bron: Skai.gr

          Newsit.gr

         Agioritikes Mnimes

Dank/Ευχαριστώ Γιάννη

379 - METAMORFOSIS 2014: FOTO EN VIDEO (TERUGBLIK)

De Griekse website Livemedia.gr publiceert op haar site foto's en een video van de beklimming door monniken en pelgrims van de Athostop op 6/19 augustus 2014. Zo'n driehonderd pelgrims uit Griekenland, Servië, Bulgarije en Rusland volgden de processie, terwijl tegelijkertijd individuele pelgrims zich over het pad bewogen, klimmend naar of afdalend van het kerkje op de top.  

Zie ook de video: Livemedia.gr

en deze:

Zie ook: 372 - METAMORFOSIS

378 - KLOOSTER IN DE PEEL: KLOOSTER VAN DE MOEDER GODS/Ι.Μ.ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: 25 JAAR

Dit jaar mag mijn dierbaar Heilig Klooster van de Geboorte van de Moeder Gods haar 25 jarig bestaan vieren. 

Onder de bezielende leiding van hegoémena moeder Maria groeide de kapel uit 1989, een verbouwde werkschuur, ooit kippenhok, uit tot het Grieks-orthodoxe Klooster in de Peel. Zes zusters bidden, wonen en werken hier en vormen zo een stimulerend en ondersteunend centrum voor orthodoxe christenen in Nederland, België en Duitsland.

Maar ook de zusters voelen zich gesteund, zo zegt m. Maria, want 'een klooster bestaat nooit alleen, maar is een plek waar rondom één of meer monialen of monniken, menselijke kringen zich vormen: degenen die trouwe bezoekers zijn en soms dicht bij het klooster komen wonen, degenen die van verder weg af en toe komen bidden, en anderen die op afstand bidden, of soms contact hebben per telefoon of e-mail. Samen één grote familie!'

Maandag 8 september, op het feest van de Geboorte van de Moeder Gods, is er een feestelijke Goddelijke Liturgie, waarin het jubileum wordt gevierd. Maar er is meer. Zie voor het gehele programma de kloosterposter.

Dierbare zusters in het Klooster in de Peel, heel hartelijk gefeliciteerd en nog vele jaren!
                                                         Χρόνια πολλά!